Z uszycia tej rzeczy jestem więcej niż zadowolona. Udało mi się tak wszystko obliczyć i zaplanować, że wszystkie szwy są tam, gdzie chciałam żeby były. I te konstrukcyjne, i te ozdobne. Czasem nawet idealnie pokrywają się i tak miało być. Myślę też, że kolorystycznie tkaniny dobrze współgrają z guziczkiem 😉
Pokrowiec ma zastąpić inny, mocno już wysłużony, a uszyty dokładnie dziesięć lat wcześniej…
Najbardziej cieszy mnie jak coś, co uszyłam, dobrze służy. Gdy usłyszałam prośbę o nową poduszkę, ponieważ stara po ponad dziesięciu latach wysłużyła się, nie pozostało mi nic innego jak uszyć nową.
To pierwsza rzecz z serii “do wymiany”, jakie planuję uszyć w najbliższym czasie.
Widok przez okno na wiosenny ogród, albo z ogrodu na pokój, jak kto woli. Albo rzecz o “drutowaniu”.
Poduszka będzie częścią kompletu, który stworzyłam pięć lat temu! I pasuje do niego jak ulał, a adresatką jest osoba pasjonująca się robieniem na drutach. Kiedy “odkryłam” obrazek z paniami z kółka robótkowego, od razu wiedziałam do kogo pasuje ta sceneria.
Moja praca sprzed kilku lat, nieco odświeżona, pełni funkcję świątecznego drzewka (zamiast tradycyjnej choinki). Bardzo ją lubię.
Zdarza się, że wracam do starych quiltów i coś w nich zmieniam. Tak się stało i w tym przypadku.
Życzę wszystkim dobrego Nowego Roku!
Podkładki uszyłam dość dawno, zdjęcia znalazłam podczas porządkowania albumów.
Dobre zdjęcia na powitanie wiosny.
Praca ta cofnęła mnie myślami do początków przygody z patchworkiem. Wykorzystałam w niej niemal do ostatniej nitki niektóre ulubione tkaniny, tnąc najpierw duże prostokąty na kołderkę, a z tego co pozostało – malutkie prostokąciki na poduszki. Tkaniny, z których powstało tak wiele kolorowych prac, tych łączonych z czernią 🙂
Komplet jest ślubnym prezentem i zaszyłam w nim mnóstwo dobrych życzeń na dalszą wspólną drogę nowożeńców 🙂
